Ik vraag jullie hulp om enkele zaken op te helderen.
Dit is in het voordeel van iedereen. Hi, ik heb een vermoeden dat het volgende de aanleiding is geweest voor het onderstaande.
We schrijven de jaren '80, de laat jaren 80 op een koude vrijdag avond in oktober.
Ik was op deze ogenblik werkzaam in een koekjes fabriek in Sint katelijne-waver bij Mechelen. Mijn taak? Mekanieker.
Op een rustige avond werd er op mijn deur gebonkt en ik deed openen, er stonden twee politie agenten aan mijn deur.
Omdat het reeds 10 uur voorbij deed ik de deur niet helemaal open.
Er werd mij gevraagd wie ik was en ze stelde mijn identiteit vast. Ik werd meer genomen naar het politie kantoor van mijn toenmalige woonplaats.
Eens daar aangekomen werd ik zeer hard handig aangepakt door mensen die ik niet kende. Ik werd geslagen en gestamp door deze onbekende.
Ik wist niet wat me over kwam.
Maar ja, ik kon niet veel zien door het sterke licht en het bloed dat in mijn ogen liep. Na enkele uren, voor mij leken wel weken te zijn maar ik vermoed dat het uren waren, aangezien dat ik een deel van de nacht en de daar op volgende nacht in een ijzeren kooi heb mogen door brengen.
Eens de nacht viel werd ik terug geblinddoekt en werk ik terug naar een plaats gebracht met een zeer helder licht op mij gericht.Toen werd ik beschuldig van seksueel misbruik.
Maar van wie? Daar werd niet op geantwoord. De slagen en stampen gingen door als ik de zaken niet bekende die me ten lasten gelegd werden.
Ik kreeg nooit slagen in het aangezicht, maar wel op mijn hoofd en lichaam. Ik kreeg afgrijselijk foto’s te zien van baby’s die van oor tot oor door gesneden, kinderen die met sperma op hun buik dood lagen en aanverwante foto’s.
Van deze gruwel daden werd ik beschuldigd. Na twee dagen werd ik in het midden van de nacht van zondag op maandag weer thuis afgezet. Ik kon nacht niet meer slapen. De dag daarna kon ik niet meer werken, ik wist niet meer wat ik moets doen. Ik was ziek en ik gegruwelde van deze toestand.
Ik maakt me zelf wijs dat alles voorbij was en dat ik alles maar moet vergeten.
Maar de nacht nadien werk ik terug uit mijn huis gehaald en de ondervragingen dingen steeds harder en harder door. De slagen werden als maar harder en harder en zo ging deze nacht ook weer voorbij. Toen werd ik in de vroege ochtend weer eens afgezet aan mijn deur.
Dit ging zo 11 nachten en enkele dagen door.
In het weekend moets ik in een terug in de ijzer kooi over nachten, in tussen was het ijzig koud.
Toen op een gegeven dag, na deze 11 nachten werd ik zomaar gerust gelaten.
Maar ik moest zwijgen over wat er dan ook gebeurd was.
Ik was dit niet van plan maar ja als mijn veiligheid hier van afhangde geen probleem.
Na enkele weken ik ver moed een week of drie later, dit was eind november van dat jaar.
Begon alles op nieuw. Ik werd terug opgepikt en ja de slagen waren weer van de partij.
Ook de gruwelfoto’s kwamen weer aan te pas, steeds andere foto’s. De mishandelingen waren nu nog erger dan er voor.
Ik werd van mijn stoel afgeslagen en tot ik niet meer verroerde. Dit kon niet waar zijn dit moest mijn ergste nachtmerrie zijn.
Ik had niets misdaan, ik zat op een andere locatie waar weet ik niet.
De muren waren geluidsdicht, er was niet meer aanwezig buiten mijn belagers.
Waar deze plaats was heb ik nooit kunnen achterhalen, want ik werd telkens geblinddoekt er naar toe gebracht. Daar stond ik doodangsten uit want ik kon wel eens vermoord worden door mensen die zich als politie mannen uitgaven.
Op het laatste van deze martelpraktijken, die zeven werkdagen duurde moest ik een blanco papier tekenen. En dan mocht ik weer gaan.
Dit was de laatste keer dat ik opgesloten werd door politie mensen, of de gene die zich hiervoor uitgaven. De auto waar ze reden was daadwerkelijk van mijn woonplaats.
Na enkele bange weken ben ik naar een advocaat gestapt en deze is voormalige burgemeester van mijn woonplaats. Toen ik heb als advocaat raadpleegde was hij burgemeester. Toen ik heb in dienst nam was hij zeer terug houden want ik had enkele van deze mensen later herkend in het politie kantoor.
Toen ik weer naar mijn advocaat belde bleek dat hij niets meer te maken wilden hebben met deze zaak.
Achteraf bleek alles verdwenen te zijn, mensen die er bij betrokken waren niet meer aanwezig en totaal onvindbaar. Dus ik had niets en ik heb nog steeds niets. Nadien ben ik nog veel gecontroleerd geweest en heb ik me mogen gaan verantwoorden voor zaken waar ik niets mee te maken heb.
Vandaar ik geen namen of plaatsen kan geven omwille van het feit dat ik geen bewijzen meer heb van dit voorval.
Ik vermoed dat dit voorval aan de basis ligt van het gene dat zich na voltrekt.
Dit is het tweede deel van het voorval.
September 2005, zijn de bedreigingen begonnen, een jongen man verplichte me om geen contact meer te hebben met niemand, buiten een bepaalde persoon.
Deze jonge man sprak haar naam juist uit. Hij had een naklank in zijn stem, een zekere trilling, die er niet thuis hoorde.
Het leek alsof hij angst had en dat hij wist dat hij iets onwettelijks deed.
Deze jonge agent bedreigde me “we weten alles wat je doet”. Vreemd genoeg was er niets meer te zien op de display van mijn GSM. Dit effect heeft nog tot 2 maal plaats gevonden.
Enkele dagen later kreeg ik terug een telefoontje op de GSM.
Het was terug een agent van Antwerpen. Een oudere man,deze keer.
Deze sprak de naam van de persoon verkeerd uit.
Hij vroeg of ik mijn lesje nog niet geleerd had, want ik had nog steeds contact met andere mensen.
Ze zouden andere maatregelen moeten treffen. Ze zouden aan "de persoon" mijn zaadcellen vragen en de persoon verwonden met een vibrator verwonden alsof er een verkrachting heeft plaats gevonden.
Deze persoon zijn stem leek er enorm hard op de persoon die een interventie heeft gedaan op datum van 2 op 3 juni 2006 om 02u30. Toen hij de naam van de persoon uitsprak wist ik niet wat ik hoorde. Was dit de persoon die mij bedreigde of niet?
Zijn stem deed mijn hart bevriezen. Toen hij dit gewaard werdt, nam zijn vrouwelijke collega alles over. Hij zegde geen woord meer. Toen ik uit deze akelige situatie bevrijd was reden ze een 300 tal meter achter mij aan. Zelfs een 20 tal meter in de verkeerde richting. Toen heb ik terug naar de 100 gebeld om te vragen deze agenten doen op te houden met me te achter volgen.
De derde telefoon kwam het laatste van september 2005, het was een mannen stem die zich voorstelde als Bekkers, Dekkers of De Dekker? (Dit bleek een parodie te zijn op mevrouw Dekkers, procureur-generaal bij het Hof van beroep te Antwerpen). Deze stelde zich voor als de procureur generaal van Antwerpen. Hij, deze persoon liet een fragment horen op de achtergrond van een gesprek dat gevoerd werd tussen mij en "de persoon", een ruzie.
Deze persoon sprak perfect en accentloos Nederlands. Deze kwam met informatie die niemand kon weten, mijn pincode van mijn bankrekening, paswoorden van mijn email, de gehele telefoonlijst van zowel mijn GSM als vasttoestel.
Ook wist hij me te vertellen hoeveel geld er nog op mijn bankrekening, zowel zicht- als spaarrekening. Daarbij wist hij ook hoeveel mails ik verstuurde naar wie. Ik kon niet meer reageren en ik stond met de voeten aan de grond genageld. Ik was gewoon verstond. Deze persoon vertelde me zelfs dat ik heel mooie vingerafdrukken in mijn politie dossier had. Dit kwam doordat ik enkele jaren voordien vals beschuldigd ben door iemand in de voormalige GB aan de oscar van kesbeecklaan te Mechelen. Hij verweet mij ook dat ik niet echt rijk was toen hij mij de ogenblikkelijke stand van mijn rekeningen gaf. Hij kende de gehele familie geschiedenis van al mijn broers en zussen. Tijdens de bedreiging was het meer dan duidelijk dat hij toegang had tot mijn gehele leven. Tot al de communicatie vormen, internet, gsm (zelfs bidirectioneel). Niet tot het mijne alleen, maar dat van de gehele bevolking. Het laatste wat hij zegde was “ Geen contact is geen contact” heb je dat verstaan??
Onthoud ook "we weten alles en altijd".
Daarna werd het rustig geweest tot februari 2006. Daarna kwamen ze op een of andere manier terug in contact met mijn belagers. Ik werd geslagen en gestamp als ik niet deed wat ze wilde of ik een klacht indiende bij de politie in de hoop ze te vinden.
Op datum van 16 april 2007 omstreeks 16 u 50 werk ik bestolen door iemand in de carrefour. Door dezelfde persoon die me regelmatig in de tram of bus belaagd. Maar hij is slechts ene van de zovele.
Zo ben ik in april 2008 met een hand teaser elektrische schokken toegediend op mijn ruggengraat. Door dat ik een aandoening heb, koorts aanvallen heb stond ik het zweet toen ik de elektrische lading door mij heen kreeg. Dit heeft me waarschijnlijk gered. Toen de teaser op mijne ruggengraat kreeg voelde ik een moeilijk te beschrijven pijn in mijn gehele lichaam. Mijn spieren verkrampte, ik voelde mijn hart trillen en uiteindelijk verloor ik mijn bewust zijn. Toen ik enkele minuten, uren later terug tot mijn bewust zijn kwam, lagen mijn documenten over de gehele tram verspreid.
Er was niets gestolen. Stop waar je mee bezig bent is het laatste wat ik me herinnerde dat de persoon gezegde.
Dit zijn slechts enkele van de zoveel situaties die ik door gemaakt heb, deze komen zeer regelmatig voor. De laatste keer dat ik iets vreemd mee maakte is zaterdag 1 augustus 2009 geweest omstreeks 20u40 aan de stenebrug te Antwerpen. De agenten reden in uniform richting turnhoutsebaan en toen ze mij in hun zicht hadden keerde ze om en reden de stenebrug op ze reden stapvoets naast mij tot ik ergens af sloeg. De nummer plaat van de combi is TNH 030.
Als iemand mij meer informatie kan verschaffen die kan leiden tot het vinden van deze personen die hier boven genoemd zijn kan u mij contacteren op Oproep2005@belgie-nv.be
Nog even dit ook nog om te bewijzen dat ik niet gek ben geef ik dit nog mee. Deze geluidbestanden zijn te beluisteren op de volgende linken :
Hieronder ziet enkele opnames van een geluidfragment dat een bezettoon van een telefoon moet voorstellen. Wat doen die vreemde pieken in de bezettoon??
Als je op de foto's klikt dan krijg je een grotere versie.
Ik kreeg van de agent van de kantschriften van Mechelen, de raad om de slapende honden niet wakker te maken, wel neen ik wil gehele kennel wakker krijgen.
Ik wil mijn vrijheid terug en mijn sociaal leven!! Er is vandaag maandag 7 september geconstateerd dat er een poging tot inbraak is gedaan.
Gefeliciteerd mensen, ik blijf jullie zoeken ook al vermoorden jullie mij ik blijf jullie zoeken!!!!
Dit moeten jullie ook horen de mussen zijn weer bezig geweest, echt leuk.
Op 10 noverber 2009 belt mijn vader naar mij en oeps het antwoordappaart belt terug!
Onmogelijk of niet???
Oordeel zelf!
Wij belgen en burgers van de wereld zouden zich moeten afvragen tot hoever dat wel
iets zeggen tussen twee mensen blijft. Hoever hebben wij onze privatie nog? Of worden wij allemaal afgeluisterd?
De angst sloeg me om het hrart toen ik deze morgend op de radio hoorde dat de de politie een stroomstootwapen mogen gaan gebruiken voor gevangen in bedwang te houden.
Nu kreeg ik een Deja-VU, want ik heb aan de lijven ondervonden hoe pijnlijk en gevaarlijk dit wapen kan zijn, dit in april 2008. Zie hier weer enkele linken naar de werkelijkheid:
Nu vraag ik me af waar is het grote klokkenluider van de regering naar toe de heer De Dekker?
Want ik heb enkele weken gelden hulp gevraag om de boven staande zaak te onderzoeken door de heer Kris Daels, de nieuwe BV, maar deze beloofde dat hij eens zou kijken op deze website en me terug contacteren.
Maar waar zijn ze nu??
Ik heb een verzoek aan iedereen die me kan helpen met het volgende:
Zondag 27 juni 2010 rond 17.25, krijgt mijn broer een telefoon terwijl ik daar alleen thuis ben.
Niets vreemd neen. Dat klopt, maar deze website zou Belgie nv niet zijn als er iets niet klopte.
Ik was met mijn broer aan het bellen aan de GSM en het ging over de mensen die me constant belagen, de hierboven beschreven. Hij luisterde aandachtig en ja zijn telefoon ging.
Hij zegt neemt op want het kan iemand zijn dit ik verwacht. Ik neem op en ik krijg het volgende te horen: " Neen, neen Eddyke, Dit is niet de maffia, maar iemand anders¨, ik antwoorde
Welke maffia, haha, welke maffia¨en de verbinding werd verbroken. Meer bijzonderheden: de stem die me duidelijk maakte dat ze alles wisten waarover we praten klonk als Edit Piaf. In het vlaams. Niemand noemt mij Eddyke!
Ze sprak accentloos Nederlands, maar ze had iets heel vreemd in haar manier van spreken.
Ze legde de nadruk op de a van ¨maffia¨ en ook op ¨anders¨. ze klonk heel vertrowd aangezien ik ooit een fan was van Piaf.
Haar ouderdom, deze is moeilijk in te schatten, maar ik denk dat het hier gaat een vrouw van een jaar of 45 à 50 en ik hoorde een bepaalde ruis in haar ademhaling. Ook viel het me onmiddellijk op dat de persoon in kwestie onmiddellijk wist wie ik was. Want mijn broer was niet thuis, en hoe wist deze vrouw dan dat ik daar was???
Nog een akelig feit niemand wist dat ik alleen daar was buiten mijn broer en zijn telefoon nummer is geheim en deze nummer hebben slechts een 6 tal mensen en deze kennen me niet.
Zo zie je maar weer.
Op 21 augutus viel mijne GSM uite en toen ben ik even naar de winkel gegaan en toe ik terug kwam kreeg ik hem teru in gang. Vreemd maar waar ik kreeg een SMSje dat ik een oproepgemist had van het volgende nummer . veel kort want ik heb nog geprobeerd te achterhalen van wie dit was maar ter vergeefs.
Dit filmpje laat meer zien. http://www.youtube.com/watch?v=nLwiWaxOR6U.